บทความจากสารวัดอัครเทวดาราฟาแอล รายสัปดาห์ ประจำวันอาทิตย์ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2012

"บทที่ 1 ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับพระคัมภีร์ภาคประกาศก (12)"
(Introduction To The Prophetical Books)

ต่อจากสารวัดฉบับที่ 7 ประจำวันที่ 12-18 กุมภาพันธ์ 2012

6.1 คำแนะนำชักชวน (The Exhortation)

แบบวรรณกรรมที่มีการใช้บ่อยครั้งรองจากครุวาทคือคำแนะนำชักชวน ในหนังสือ
ประกาศก อาโมสเราพบแบบวรรณกรรมประเภทนี้แล้ว น้ำเสียงของแบบวรรณกรรมนี้เป็นน้ำเสียงของนักเทศน์ผู้ซึ่งกำลังพยายามทำให้ ผู้ฟังเชื่อ เช่น “จงฟังพระวจนะของพระเจ้า…” (ยรม 7:2) มันยืนยันว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ที่จะหลีกเลี่ยงสิ่งชั่วร้าย และกระทำสิ่งที่ดี มันกระตุ้นความรู้สึกของผู้ฟัง ลักษณะพิเศษอันหลังเห็นได้ชัดในหนังสือของประกาศกโฮเชยา

6.3 แบบวรรณกรรมประเภทอื่น ๆ (Other Literary Forms)

นอก จากแบบวรรณกรรมสองประเภทที่เราเพิ่มกล่าวถึง ยังมี “เรื่องเล่าเกี่ยวกับอัตชีวประวัติ” (autobiographical accounts) ในเรื่องเล่านี้บรรดาประกาศกบรรยายถึงประสบการณ์ในระยะเริ่มแรกของพวกท่าน หรือเหตุการณ์ที่สำคัญต่าง ๆ ในอาชีพของพวกท่าน นั่นคือ มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกท่านบ้าง แบบวรรณกรรมนี้มีมานานตั้งแต่ในสมัยโบราณ เราพบในเรื่องเล่าเกี่ยวกับมีคายาห์บุตรอิมลาห์ (1 พกษ 22:17-21) เมื่อมาถึงยุคของวรรณกรรมประเภทวิวรณ์แบบวรรณกรรมนี้กลายเป็นกลไกทาง วรรณกรรมอันหนึ่ง คล้ายกันนี้เรายังพบข้อความประเภท “ชีวประวัติ” (biography) กล่าวคือเป็นข้อความของผู้ที่ได้เห็นได้ฟังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับท่าน ประกาศก หรือถ้อยคำที่ท่านประกาศกได้กล่าวไว้ “การบรรยาย” (descriptions) โดยเฉพาะเกี่ยวกับนิมิตและความฝันต่าง ๆ แบบวรรณกรรมประเภทนี้ถือได้ว่ามีบทบาทสำคัญมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ในข้อเขียนของประกาศกนับตั้งแต่สมัยเนรเทศไปกรุง บาบิโลน (เอเสเคียล เศคาริยาห์) ในทำนองเดียวกันแบบวรรณกรรมนี้กลายเป็นตัวเลือกหนึ่งในวรรณกรรมประเภทวิวรณ์ นอกจากนี้ยังมี “บทเพลงที่ใช้ร้องกับพิณ” (lyrics) เราพบตัวอย่างของบทเพลงประเภทนี้ในบทเพลงแห่งการกลับใจ (ฮชย 6:1f; ยรม 14) และ “บทสรรเสริญ” (hymns) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอิสยาห์ที่สอง ทั้งสองประเภทนี้แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างบรรดาประกาศกและการ นมัสการแบบ

สาธารณะ เรายังพบ “บทเทศน์เชิงปรีชาญาณ” (wisdom discourses) ใน ยรม 17:5-11; ฮกก 2:15-19 “การพูดคนเดียว” (monologue) หรือ “คำสารภาพ” (confession) ของประกาศกเยเรมีย์ (ยรม 11:18-12:6; 15:10-21; 17:14-18) ซึ่งนักบุญเอากุสตินได้นำมาใช้ แบบวรรณกรรมนี้ได้รับแบบอย่างมาจากเพลงสดุดีแห่งการคร่ำครวญ

อ่านต่อในสารวัดฉบับที่ 9 ประจำวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2012